Viereneenhalf jaar. Zo lang loop ik al met De Alfabetdater. Wat begon als een titel en een flonkerend idee, een vrouw, een fles in de rivier, een alfabet vol dates, groeide langzaam uit tot een compleet boek. Maar de weg daar naartoe was niet geplaveid met inspiratie en flow. Schrijven is vaak een eenzaam proces. Je zit uren met alleen je gedachten, twijfels en een cursor die knippert alsof-ie je aankijkt en zegt: nou?
Toch stond ik er niet alleen voor. In deze blog wil ik een ode brengen aan de mensen achter de schermen. Mijn helpers. Zonder hen had dit boek nooit kunnen worden wat het nu is: bijna af, bijna gedrukt, bijna écht.
De kracht van schrijfcoaches
Soms heb je iemand nodig die je laat zien dat het kan. Esther Jacobs was zo iemand voor mij. Haar boek Zo schrijf je een boek, haar retreats en online workshops gaven me de structuur en vrijheid om mijn verhaal vorm te geven. Esther is een inspiratiebron voor digital nomads, maar ook voor schrijvers die op zoek zijn naar hun eigen stem én manier van werken. Ze leerde me: je mag van jouw verhaal een aanbod maken. Dat inzicht gaf ruimte én lef.
Vanaf eind 2024 stapte Giovanna Jansen van Over schrijven gesproken aan boord. Met haar scherpe oog voor stijl en perspectief, wees ze me liefdevol maar duidelijk op foutjes en valkuilen. Iedere keer als ik dacht dat ik er bijna was, hielp zij me nog een laag dieper te gaan. Zonder haar was De Alfabetdater minder rond, minder helder, minder mezelf geweest.
De corrector met de haviksblik
Meer dan duizend foutjes. Ja, dat aantal haalde ik moeiteloos. Komma’s, streepjes, inconsequenties in tijd en logica, allemaal werden ze feilloos opgemerkt door Isolde Boers van Isoldes woorden. Haar correcties zijn meer dan taaltechnisch; ze zijn doordrenkt van begrip voor het verhaal. Ze lette op ritme, geloofwaardigheid en liet me zien waar een detail net te veel of juist te weinig is. Haar werk gaf me rust: mijn verhaal is nu écht kloppend.
Van idee naar omslag
Een boek voelt pas écht als het een cover heeft. Iets wat je vast kunt houden, waar je nieuwsgierig naar wordt. Vormgevers Elena (vormgever/virtueel assistent) en Margriet van der Heijden (van Puikbedacht) gaven De Alfabetdater meerdere gezichten. Hun ontwerpen varieerden van speels en creatief tot stijlvol en mysterieus. Samen vonden we uiteindelijk dat ene beeld dat voelde als: ja, dit is Jolien. Dit is haar verhaal.
Schrijven is misschien een soloreis, maar een boek maak je nooit alleen. Aan alle mensen die me onderweg begeleidden, hielpen, scherp hielden of gewoon geloofden in dit verhaal: dank je wel.
De Alfabetdater verschijnt als alles goed gaat in september. De fles is bijna aan land. En wat er dan volgt? Misschien een nieuw verhaal. Of gewoon even ademhalen.